De smaak van zout

e meeste christenen in Centraal-Azië zijn de afgelopen vijftien jaar tot geloof gekomen. Het is de eerste generatie in een gebied waar al eeuwenlang de volksislam – een mengeling van islam en occulte praktijken – de dienst uitmaakt. Zeventig jaar Sovjetoverheersing heeft dat niet kunnen veranderen. De islam is diep verankerd in de Centraal-Aziatische identiteit en de jonge gelovigen proberen met vallen en opstaan te ontdekken wat het betekent om Jezus te volgen als Oezbeek, Tadzjiek, of Kirgies. Het is een proces dat van groot belang is voor komende generaties volgelingen van Jezus en waar wij hen als buitenstaanders in een vreemde cultuur maar een klein beetje bij kunnen helpen.

Culturen

Een cultuur ontdekken is als het leren kennen van een persoon: een langdurig, verrijkend en soms frustrerend proces. Bij de eerste kennismaking komt de buitenste laag van zichtbare cul-tuuruitingen in alle kleuren, geuren, geluiden en smaken op je af: jurken, baarden, specerijen, muziek. Het is het begin van een avontuur waarin je langzamerhand de diepere lagen ontdekt: de onderliggende waarden en de onuitgesproken ideeën die een diepe brede stroom vormen, ingesleten door de gemeenschappelijke geschiedenis en ervaringen van een volk. Zelfs van de vroegste geschiedenis – de zondeval – zijn er in elke cultuur elementen terug te vinden. Nadat Adam en Eva gezondigd hadden, voelden ze zich schuldig, schaamden ze zich, en werden ze bang (Genesis 3:7,8,10).