Robots versus de verloren zoon

aulus ontwaarde reflecties van God tussen de afgodsbeelden van Athene en in de boeken van Griekse dichters. En hij gebruikte die om een brug te slaan tussen de verlangens van zijn tijdgenoten en de enige echte vervulling daarvan: de God die leeft. Dezelfde schitteringen zijn terug te vinden in de boeken, televisieprogramma’s en films van deze tijd. We hoeven er niet eens hard naar te zoeken. Ze liggen voor het oprapen.

Zoals de meeste bioscoopgangers zal ik voor de meeste films niet een tweede kaartje kopen. Zo goedkoop zijn die namelijk niet en als ik een paar maanden wacht kan ik de films voor de helft of minder huren in de videotheek. Maar soms zijn er films die me zo raken, die mijn gedachten zo blijven bezighouden, die mijn verbeelding zo aanspreken, dat ik daar het geduld niet voor kan opbrengen. Of ik ben er zo enthousiast over, dat ik ze ook wil laten zien aan familie en vrienden en er met hen over wil napraten. En heel soms zijn er films waar ik zelfs na twee keer in de bioscoop nog geen genoeg van kan krijgen. Afgelopen jaar was er daar een van, de animatiefilm Wall-E, waarvoor ik drie keer de toegangsprijs betaald heb. Dat de film vol zit met prachtige beelden, visuele humor, en subtiele romantiek droeg er natuurlijk ook aan bij, net als het feit dat het een van de beste echte sciencefictionfilms is van de laatste jaren, waarin de gevolgen van ons consumentisme tot het uiterste worden doorgetrokken: een opvolger van waarschuwende toekomstvisioenen als 1984, Brave New World en The Time Machine.