Traditie, verandering, en de combinatie
D
e gelijkenis van het automatisch opkomende zaad heeft een bijna humoristisch slot. De routinematige boer leek te slapen, maar heeft verbazingwekkend goed opgelet. Ineens is de tijd er, en onmiddellijk (‘terstond’, een gevleugeld woord bij Marcus) pakt hij z’n sikkel. Pats! Tijd! Oogst!
Is traditie goed, of is traditie slecht? Dag in dag uit werken is helemaal niet fout. Terwijl je bezig bent, gebeurt er niet niks: ‘De aarde brengt uit zichzelf vrucht voort, eerst de halm, dan de aar, en dan het rijpe graan in de aar.’ Maar je moet wel open oren hebben voor Gods stem, en open ogen voor zijn werk. Wie oren heeft om te horen, moet goed luisteren. Let goed op wat je hoort! (Marcus 4:23vv.) Want de dingen lijken wel elke dag hetzelfde te zijn, maar ieder moment kan alles veranderen. Op een dag hoor je, zoals Abraham, de stem van God, en Hij spreekt over een land waar je nog nooit van gehoord hebt; daar moet je naartoe. Wat?! Jazeker!
C.S. Lewis heeft gezegd dat wijn drinken uit een kristallen glas niet alleen esthetisch mooier is dan drinken uit een fles, maar ook functioneler – en dat niet alleen omdat je dan makkelijker drinkt, maar omdat een mens zich op die manier beter kan concentreren op de wijn zelf, zonder zich over de drinkmethode zorgen te hoeven maken. Zo is het ook met aanbidding, zei Lewis, want als je daarvoor een vaste liturgie hebt, kun je je gedachten helemaal concentreren op Degene die je wilt aanbidden.